Gece boyu, yastığın işlemeli boncuklarına her temas ettiğinde Şahin’in siniri biraz daha kabarıyordu. Defne ise koyduğu sınırdan ödün vermemiş, o yastığı aşıp Şahin’in kollarına düşmemişti bu sefer… Biri mışıl mışıl uyurken, diğerine öfkeden uyku haram olmuştu.
Sabahın beşi olduğunda Şahin gözlerini açtı. Sessizce doğrulup giyinme odasına geçti, eşofmanlarını geçirdi.
Çıkmadan önce, elleri belinde, yatağa dönüp hâlâ derin uykuda olan Defne’ye baktı. Dişlerini sıkar gibi, alçak sesle söylendi:
“Aklımın sapına tüküreyim…”
İlk gün küçümsediği o kız, dünden beri zihnini allak bullak etmişti. Sonuçta, o da bir erkekti. Ve bu yatakta yatan kadın, resmi kayıtlarda karısıydı.
Kendine sığınacak bir gerekçe bulmak ister gibi, başını iki yana salladı,
“Altı ay sonra zaten unutmak zorunda kalac
