EFSAN
“ Ne yapacağız? “ diyen Bağdaş ile gözlerimi hafifçe yumdum o listeye bakmaya korkuyordum eğer orada sevdiğim biri varsa onu orada bırakamazdım buna izin veremezdim. Ailemle anlaşamıyor hatta onlarla konuşmuyor olabilirdim ama bu onları sevmediğim anlamına gelmiyordu. Gözlerimden birkaç damla yaş aktığında zorla yutkundum burnumu çektiğimde rahat bir nefes aldım yüreğim acıyordu bir daha oraya gitmek istemiyordum değil gitmek oranın adını bile duymak istemezken ikinci bir davetiye gelmişti bize. Titreyen elimle kendime ait olan rezervasyon yapılmış bileti elime aldım şuan çok kötü sinirlerim bozulmuştu darmadağın olmuştum resmen. Üstünden iki hafta geçmişti ve bu konu bir şekilde açıldığı için ortam acayip gerilmişti üçümüzde yemek falan ne varsa unutmuştuk yanık kokusu gelene kadar
