Oynadığım oyunun ters gitmemesi için dualar ederken parktaki banklarım birine oturmuş Karan ile Melih'in gelmesini bekliyordum.
Lütfen işe yarasın...
İnşallah ters tepmezdi. Yoksa...
Hem Karan'ı hem Melih'i kaybederdim bu sefer.
"MELİH?!"
"KARAN?!"
Mükemmel zamanlama.
Dehşet içinde birbirlerine bakarken tam ortada durup sıkıca sarıldılar.
"YAŞIYORSUN LAN"
"YAŞIYORSUN LAN!"
İkisi yine aynı anda söze girdiklerinde gülümsedim. On yıl boyunca yedikleri içtikleri ayrı gitmemişti. Hâliyle hâl ve tavırları birbirlerinin kopyası gibiydi.
"Öldün sandım."
"Asıl bana sor... Ödüm koptu sana bir şey olacak diye lan!"
"Benim de lan! Buraya yetişeceğim diye az kalsın bana da araba çarpıyordu!"
Ardından sarılmayı bırakıp ayrıldılar ve ikisi aynı anda yüzlerini bana döndü.
Beni öldürecekmi
