Karan'ın yanından ne ara ayrılıp eve geldiğimi ve nasıl uyuduğumu hatırlamıyordum. Sabah gözlerimi açtığımda saat öğlen ikiye geliyordu.
Ve uyanır uyanmaz hatırladığım ilk şey dün Karan'la yaşadığımız ateşli geceydi...
Öpüşmekten ileri gitmemiştik ama... Ama olsun, sonuç olarak artık beni sevdiğini biliyordum ve an itibariyle...
KARAN'LA SEVGİLİYDİK!
Bu aklıma gelince istemsiz bir sırıtışla yastığımın altındaki telefonu alıp Karan'la olan sohbetimize tıkladım.
Aykız: Günaydın sevgilim.
Karan: Sevgilin miyim gerçekten?
Aykız: Bunu benim demem gerekmiyor muydu dgfgfhfhvj
Karan: Peki sevgilim...
Aykız: Âhh...
Aykız: Sevgilinin sevilmeye ihtiyacı var? ;)
Karan: Ne anlamda sevdiğime bağlı ;)
Aykız: Her anlamda sev beni. Yeterki...
Karan: Sevişelim.
Aykız: Mmm...
Aykız: Beni doğu
