"Ayla kapı çalıyor! GİT KAPIYA BAK ÇABUK KÖLE!"
Abimin sesi...
"Şansımı sileyim ya!"
Kısık sesle küfür mırıldanıp kapıya doğru ilerlemeye başladığımda Karan'ı ikna etmenin yollarını düşünüyordum ama lanet olsun ki yoktu.
Karan deli gibi inatçı biriydi. Kafasına koyduğu her şeyi ya yapardı, ya yapardı.
Olan bana olacaktı.
Kapıyı açtığımda bütün heybeti ve 193 boyuyla kapıdaki aşkıma hayran hayran baktım.
Uzun bacaklarını saran siyah kot, üstündeki gri sweatshirt ve deri ceketiyke karşımda Yunan heykeli gibi güzel duruyordu.
Onun aksine ben Winx'li pijamalarımla ona bakıyordum.
Hay şansımı...
"Karan abi gelmiş, hoşgeldin Karan abi!"
Söylediğimi duyar duymaz kaşlarını çatıp bana ölümcül bir bakış attı.
Karan'ın gözleri çok güzel demiş miydim?
Ne alakası var Ayla?! Az sonra büyük
