Saatler birbirini kovalarken gergin bir bekleyiş içerisindeydik ve Sagira'nın şehre inişinin haberini bekliyorduk. Çoktan uçağa binmiş olmalıydı çünkü aradığımda telefonu kapalıydı. Babamın ise hala olan bitenden haberi yoktu.
"Hadi boş boş oturup Sagira'nın gelmesini mi bekleyeceğiz, gidelim bence artık," dedi Rüya ve onu onaylayarak Eda ile aynı anda oturduğumuz yerden zorlukla ayrıldık. Cüneyt, Serdar ve Koray kahvaltıdan sonra şehir merkezine gitmek için çıkmışlardı ve o zamandan beri konuşmamıştık. Konuşmak isteyen de yoktu zaten. Onlarsız eğlenip gezelim kız günü yapalım demiştik ama oturduğumuz yere çakılıp kalmaktan başka bir şey yapmamıştık. "Eeeh hadi kızlar! Biz onlara böyle mi ders vereceğiz." Rüya tekrar konuştuğunda daha bir can gelmişti ve gülmeye başlamıştık.
"Benim biraz
