"Rüyacığım, canım arkadaşım... Kendi açılışımıza geç kalmamız sence de biraz şov olmaz mı" Beni takmadan sinir edici bir yavaşlıkla rujunu sürmeye devam ettiğinde bu defa sakinlikle konuşmadım ve adeta yeri göğü inleterek bağırdım. "Hızlansana kızım!" Az önce uyuşuk uyuşuk rujunu sürmeye çalışan Rüya, yerinden sıçramıştı. İşte böyle yola getirirlerdi Rüya Hanım. Kimse kusura bakmasın ama tatlı dilin yılanı deliğinden çıkardığı falan yoktu, külliyen yalan. "Ya Şebnem! En mutlu günümüzde beni germek zorunda mısın? Daha iki saat var açılışa. Uçağa yetişememe korkusu yaşayan baba modeli gibi davranmasana kızım."
Yok yok bu kız beni her zaman delirtecekti biliyordum. "Ne alaka ya? Uçağa yetişme korkusu olan baba nedir? Oradan bakınca baba gibi mi görünüyorum?" Kesinlikle görünmüyordum. Siyah
