Kafeden içeri girdiğimizde Yener'in kapı önündeki bakışları hangi falcıdan hangi falı baktırmış olduğumuzdan habersiz fazla muzipti. Kendimize bahçede uygun bir masa bulurken:
"Aman efendim, Şirin Hanımlar mı teşrif etmiş?" diye takılmaya başladı peşinen Yener.
Şirin'in eskiden olduğu gibi gene Yener'den haz etmeyen tarafları bana sanki hiçbir şeyin geçmişte kalıp unutulmadığı hissini verdi. Ara ara acaba her şey sadece bir oyun mu diye düşünen hafızam yeniden var olduğunu ama ben onu itina ile savuşturdum. Şirin'den şüphe etmek sadece aklımı karıştırmazdı, haksız yere onu üzmek gibi bir gaflete düşer ve tabi de üzersem sonra kendimi uzun süre affedemezdim.
Fazla ince düşünüyordum!
Çok fazla!
İnsan böyle bir aşka düşünce ardını arkasını altını üstünü hep fazla düşünür. Neden mi? Kalbi
