Burnumu yastığa gömdüm ve sesim çıkmasın diye yastığa döktüm hıçkırıklarımı, gözyaşlarımı.
Akın gitmişti...
Akın arkasına bile bakmadan Elif ile gitmişti.
Ben abimin kollarına bayılırken her şey için çok geçti. Akın gitmişti ve mahalleli artık aramızdakinin abi-kardeş ilişkisi olmadığını düşünmeye başlamıştı.
En azından benim için öyle olmadığını anlamışlardı. Akın'ın gitmesinin ve bizim meydandan ayrılmamızın ardından 3 saat 22 dakika geçmişti.
Sonuç olarak yine olan bana olmuştu. Babamın yüzüne saatlerdir bakamıyordum ve odamdan çıkamıyordum. Abim eminim mahallelenin ağzını kapamak için gitmişti beni eve bıraktıktan sonra.
Akın, hayatıma ince bir esinti ile girmiş kasırga olup gitmiş gibiydi.
Şimdi babam, annem, Akın'ın ailesi ve mahalleli ne düşünüyor bilmiyordum. Ama tek istediğ
