Biz babam ile araca ilerlerken valizimi, pardon valizlerimi alan zavallı şoför bagaja sığdırmaya çalışıyordu. Nafile çabasına karşın aracın içerisinde beklerken, gri gözlümün evden çıkışını ve bir öfke silsilesine kapılmış halde aracına binişini izledim. Onu bir tarafına takmayan babama kızmıştı farkındaydım, peki ya gidişime öfkelenmiş olması yüzde kaç olasılıktı. En iyisi ben bu konularla güzel aklımı yormamalıydım. Olasılık seviyesi yerleri bal dök yala modundayken, mecburi gidişime üzülen benliğime bir de onu ekleyemezdim.
Hızla yanımızdan geçen araç, tabiri caizse resmen tozu dumana katmıştı. Adamın gidişi bile bir olaydı arkadaş, gel de bu adamı bırakıp git işte...
"Nereden tanıyorsun sen bu herifi?" diyen babam, gözden kaybolan arabanın arkasından kaş göz yaparken, bıkkınca bir ne
