Kadehi tokuşturup şaraptan bir yudum aldım. Sanki içimdeki bütün direnç bir anlığına eriyip gitti. Ne söyleyecekse dinlemek istiyordum.
“Ben senin için de istemedim Gizem.” dedi gözlerimin içine bakarak. “Sadece baban, annem, Didem, Onur için değil. Onları düşündüğümü zaten biliyorsun.”
İçimde bir şeyler sızladı. Dudaklarım kıpırdadı ama sesim neredeyse çıkmadı.
“Beni düşündüğün için mi beni aldattın yani? Bu çok saçma. Onur söylediğinden beri ona karşı sorumluluk hissettiğini anlıyorum. Aslında seni affetmeye çalışıyorum ama olmuyor.”
O derin nefes alışını duydum. Bir şey anlatmaya hazırlanıyordu.
“Bizim tim 14 kişi. İçimizden sadece biri evliydi. O görevde, yani Onur ’un vurulduğu görevde benimle konuştu. Eşiyle boşanıyormuş. Oysa severek evlenmişlerdi.”
Kaşlarım çatıldı. Kalbim da
