Bugün
Cemre’min güzel yüzüne doğru eğildim. Ne olursa olsun onu seviyordum. Evli bile olsa. Kocasını benimle aldatmış bile olsa. Hiçbir şey göründüğü gibi olmasa ya da her şey aynen de göründüğü gibi olsa da bütün hücrelerimle, bütün benliğimle, tüm kalbimle Cemre’ye aşıktım.
Kader onu tekrar karşıma çıkardığı an anlamıştım, onu hiç unutmadığımı. Beni tanımıyor gibi davrandığı toplantı geldi aklıma. Bana kızgın ya da kırgın olduğu için böyle davranmış olduğunu tahmin etmiştim. Bunun için ona hak da vermiştim. Ama Allah biliyor ya inanılmaz zoruma gitmişti, yıllar öncesinde birbirimize kör kütük aşık olduğumuz gerçeğini yok sayması. Beni yok sayabilmesi beni sinir etmişti, çünkü benim onu yok sayabilmem mümkün değildi. Başarabilseydim gittiğim her yere gönlümde onu taşımazdım.
Gençtim,
