Ateş
Günler geçti ve sonunda filmin çekimlerinin sonuna geldik. Artık bu akşam İstanbul’a dönüyorduk. Buraya gelmeden önce bu film için duyduğum heyecanım sona ermişti. Öncelik sıram değişeli haftalar olmuştu zaten.
Sıralamadaki ilk yeri Cemre’ye vermiştim. Başka türlüsü elimden de gönlümden de gelmezdi zaten. Ancak ona dair bir heyecan da kalmamıştı içimde. Son on gündür o kadar farklılaşmıştı ki. Onu tanımakta güçlük çekiyordum. İşine karşı ilgisi kalmamıştı. Hevesi tamamen bitmişti. Verdiğim işleri zorlukla yerine getiriyor ve dikkatini vermekte zorlanıyordu. Uzlaşmacı biri olmasına rağmen son on günde tam üç kişi ile kavga etmişti. Hem de ne kavga! Güçlükle sakinleşmesini sağlamıştım.
Tüm bunlar yetmiyormuş gibi sürekli yorgundu ve onu bıraktığım her an uy
