Cemre
Halit Bey ile kızını uçağa bindirip çekim alanına geldiğimizde ancak rahat bir nefes alabilmiştim. Akşam yüzünden Ateş’in yüzüne bakmakta hala zorlanıyordum. Sadece akşam yüzünden mi? Değil elbette; bir hafta önce geçirdiğim o berbat gecede listedeydi. Ateş’in yanında daha önce birçok kez geçirdiğim amansız ve anlamsız panik atak krizlerimden birini geçirmiştim.
O gece yaşadığım korkuyu hatırlayınca elim istemsizce sıkışıp duran kalbimin üstüne gitti. Öyle berbat bir histi ki; unutmam imkansızdı. Gök gürültüsünü duydukça ödüm kopmuştu. Bir çocuk gibi korkmuş, havanın ikiye yarılacağını ve yutacağını sanmıştım.
Bu korkunun sebebinin ne olduğunu bilmiyordum. Belki de beni uykumdan kaldıran kabus yüzünden bu kadar korkmuştum. Ateş karşımızdaki ış
