"Nefeeees! Ay dur bekle."
Barlas'la ayrıldıktan sonra büroya çıkan Nefes, kapıdan girdiğinde sekterleri Sezen ile kısa bir süre sohbet etmiş, onu durumunun iyi olduğuna ikna etmişti. Yine de üzerine titreyen, tedirgin gözlerle bakan kızı seviyordu. Ofisine gitmek üzere döndüğü sıra ofisinden çıkan Hande, Nefes'i görünce güler yüzüyle yaklaşmaya başlamıştı ona doğru.
"Hande'm ne oldu canım?"
"Nasılsın? Kötü hissetmiyorsun değil mi kendini?" Bir yandan konuşurken öbür yandan Nefes'in odasına doğru yönelmişlerdi. Yıllardır en yakın arkadaşı, kardeşinden daha çok kardeşlik yapan kardeşiydi Hande, onun yeri ayrıydı Nefes'te.
Odaya girdikten sonra kapıyı örttü. Misafir koltuklarından birine oturarak, Nefes'in de yerleşmesini bekledi. Aslında bir kahve güzel giderdi.
"Birer kahve alıp geliyo
