ALTIN KAFES ... SILA VE KARAN ...

Sılaaaaaa ... diye bagırdım ormanlık alanda... bir el ateş ettim... silahımı ateşlemem ile cıglık atması bir oldu... O tarafdaydı işte... burada ...diyerék koştum... görmüştüm onu işte koşarak kaçıyordu... Sıla diye tekrar bagırdım... bir anlık durdu arkasına baktı... sonra hızla tekrar dönüp koşmaya başladı.... Hızla peşinden koştum.... ve bir hamle yaparak ... belinden tuttugum gibi yakaladım... Çırpınmaya başĺadı .... bırak beni karan bırak ... Allahını seviyorsan bırak gideyim... nereye gidecekti... bensiz ben onsuz yaşamayadım o nasıl bensiz yaşardı? Karşıdan gelen doktoru görünce daha çok çırpınmaya başladı..".seni hiç bir zaman affetmeyecegim... yapma bırak... Doktorun gelip koluna iğneyi batırması ile bir cıglık attı... senden nefret ediyorum ...sen benim bebegimin katilisin ... dedi Gözlerimi kapattım sıkı sıkı ...gözümden düşün bir damla yaş sıladın saçlarına düştü... Bunu yapmak zorundaydım... sıla ignenin etkisi ile kucagıma baygın şekilde düştü... Bagıra bagıra aglamak istiyordum ...karımı canımdan çok sevdigim güzeller güzeli karımı böylr görmek beni öldürüyordu... 7 yıldır karım ellerimde eriyip gidiyor bense hiç birşey yapamıyordum ...ben Karan cevahiroglu ... ben herkezi dize getiren türkiyenim sayılı zenginlerinden olmama ragmen bir tek karıma çare bulamıyordum... benim 7 senedir hayatımdan çaresix geçirmedigim bir günüm bile olmadı... ben herşeyi yola koyan birtek bakışı ile herkezi dize getiren ben... caresizdim karım kollarımın arasında ölüp gidiyordu ...ve ben birşey yapamıyordum ...