Lorin Şanlı'dan,
Gözyaşlarım tükenmek bilmeden akıyordu.Bir adama inanmanın ve aptal heveslerimin beni getirdiği hâle bakınca daha da artıyordu ağlayışlarım.Onu sevmiyordum bile.Sadece ilgisi hoşuma gitmişti ve kim olduğunu bilmiyordum.Heveslerimin peşinde sürüklenmiştim.
Nasıl bu kadar salak olmuştum?
Ablam söylediği an onunla tüm ilişiğimi kesmiştim ama çok geç olmuştu.Üstüne üstlük o şerefsiz evliydi.Merak edip ailesini bile sormamıştım.Bana yakın olması tamamen Boran Ağa içinmiş ve ben salak gibi ona kanmıştım.
Şimdi ise üstümde ki kefenden hallice beyaz elbiseye bakarken içim parçlanıyordu.Kendi kendimi ateşlere atmıştım.Evli bir adamın ikinci eşi olacaktım.
Kuma olacaktım ben!
Hayallerimin bir gecede kör kuyulara atıldığı,cehennemim olacak bir konağa kendi aptallığım yüzünden
