Acılarımızı geride bırakamazsak yol alamazdık hayatta.
Ben de öyle yapmıştım aslında.Geride bırakamasam da denemeye karar vermiştim.Ve bu değer verdiğim bir adamla olsun istemiştim.
Bana değer verdiğini bildiği bir adamla.
Fakat ben acılarımı geride bırakmak istesem de acılarım beni bırakmıyordu.
Bir daha yüzünü bile görmek istemediğim adamı bir anda karşımda bulmuştum.Bu bir an da sarsılmama sebep olmuştu.Bebeğimi kaybettiğim o güne ışık hızında geri dönmüştüm sanki.
Donmuştum.
Fakat yanımda ki adamın varlığı beni çekip çıkarmıştı o acı dolu geçmişten.
Bedirxan olmasaydı canavarım olan adam bana yine bir şey yapar mıydı?
Alacağı bir canım kalmıştı gerçi.
Ama onun aylar sonra ki ilk bakışı farklıydı.
Tıpkı... pişman gibi.
Görmezden gelmiştim varlığını.Bana, çektiğim tüm acıları
