Arven ona böyle bakarken nasıl olur da itiraz edebilir, gelmeyeceğim diyebilirdi ki? Hem, belki beraber dilek tutarlardı. Bu düşünce onun da hoşuna gitti. “Elbette, seni yalnız bırakmam mümkün mü? “
Duydukları Arven’in hoşuna giderken gözlerini kaçırdı ve tekrardan onları ilgiyle izleyen Henry’e döndü. “Kesin geliyoruz. “
“Güzel, devam edelim o zaman. “ dedi ve ellerini arkadan birleştirerek dik omuzlarıyla önden yürümeye devam etti. Dilek kuyusunu geçtikten sonra irice olan ağaçların arasından geçtiler. Başta ormana gittiklerini düşünseler de ilerledikçe duyulan bağırış sesleri kaşlarını çantasına neden oldu. Birkaç dakika sonrasında ise kocaman bir meydana geldiler. Büyük, çukurluk bir alan vardı. En ortada insanlar kılıçlarla dövülüyor, oklar atıyor ya da tamamen çıplak ellerle birbir
