Kuzey Krallığı’nın üzerine düşen ilkbahar yağmurları, toprağı uyandırıp her yanı taze çim kokusuyla doldururken, Arven’in içindeki değişim de mevsimlerle yarışır hale gelmişti. Savaşın isli, kanlı hatıraları, yerini şişen bir karına, gece yarısı aşermelerine ve Juan’ın giderek artan, bazen komikleşen korumacılığına bırakmıştı.
Arven, odasındaki boy aynasının karşısında durmuş, yandan profiline bakıyordu. Elbisesinin kumaşı karnının üzerinde gerilmişti. Beş ay. İçindeki yaşam, beş aydır oradaydı ve artık saklanamaz bir gerçeklikti. Elini karnının üzerine koydu. İçeriden hafif bir pıt sesi geldi. Bir tekme.
“Uyanıksın demek, küçük savaşçı,” diye fısıldadı gülümseyerek.
Kapı aniden açıldı ve Juan, elinde devasa bir yastık ve bir tepsi dolusu meyveyle içeri daldı. Alnında ter damlaları vard
