Nereye gideceğimizi gerçekten merak ediyordum, bu yer hakkında tek gördüğüm yer bu kaleye gelirken ki çorak bir patikada idi o kadar bir de taşlaşan bir heykel görmüştüm. Ne kadar saattir uyumuştum acaba? Açlığım yüzünden karnımdan gelen sesler yüzünden de utanmıştım ama Maisie’nin bana söylediği kelimelerde en ufak bir yalan hissetmemiştim. Dün bana anlattıkları gelmişti aklıma, o gerçekten annemin en yakın arkadaşı idi ve ben artık bir anne ve babamın olduğu gerçeği ile uyanmıştım. İçimde birden fazla duygu geçişleri yaşıyordum ama zamanla bunların yerlerine oturacağına inanmaya başlamıştım.
Dün büyüdüğüm ve ait hissetmediğim bir yerden buraya gelmiştim ve şu an ise bu Dünya hakkında ne kadar ürkütücü olursa olsun her şeyi bilme isteği ile taşıyor gibiydim. Beni kapıda bekleyen Maisie’
