“Günaydın Roselin” sıcacık gülümsemesi ile ısındığını hissediyordu Roselin. Gözlerini kırpıştırarak tamamen ayıldı, ne kadar saattir uyuduğunu merak ediyordu. Büyük kubbeli camlardan yüzüne vuran güneş ile sabah olduğunu anlamıştı. Ne kadar uyursa uyusun sanki bedenindeki yorgunluk ve açlık dinmiyormuş gibi hissediyordu. Yavaşça yattığı yerden doğrulmaya çalıştı, onun daha rahata hareket edebilmesi içim Maisie oturduğu yerden kalkarak Roselin’in tam karşısına geçerek ayağa kalktı. Roselin’in guruldayan karnının sesleri Maisie’ye ulaştığında tam zamanında geldiği için mutluydu. Roselin’in kahvaltı yapmasını istiyordu, tahmininden önce uyanmasına sevinmişti. Yapılması gereken işleri vardı ve Roselin’i kesinlikle yanından ayıramazdı.
Roselin utanç ile karnından gelen sesleri saklamaya çalış
