“Jojen, bu kadar hızlı sallama” dedi Zera gülüşlerinin arasında. “Yavaş ol”
Genç adam gülerek salıncağın zincirini tuttu ve durdurdu. Yeşil gözlerini kadına dikti. “Salıncağa binmek istediğini söyleyen sendin” dedi neşeli bir şekilde. Hastaneden çıkmasına kalmadan o salıncak malikânenin bahçesinde yerini almıştı.
Bu iş diğerlerinin de hoşuna gitmişti ki Daven hemen onun ardından minik bir oyun parkı kurdurmuştu. Muhtemelen gelecekte doğacak çocuklarının oynayabileceği bir yer düşünmüştü.
Jojen hemen önüne gelip dizlerinin üzerine çöktü ve ellerini kadının dizlerine koydu. “Kendini nasıl hissediyorsun bakalım?”
Bu bir tuzak soruydu. Zera, bu tuzağa bir kere düşmüştü ve bir daha yaşamak istemiyordu. Hastaneden çıkalı üç ay olmuştu. Dikişleri bile alınmıştı ancak Jojen hala onun için çok
