Zar zor nefes alabiliyordu. Hala böyle bir ortamda bunun nasıl olabildiğini anlamıyordu. Trever Teniaver, onu bir baloda göğsünden vurmuştu. Bunun mantıklı hiçbir yanı yoktu. Genç kadın olduğu yere yığıldı ve başını kaldırdı.
Trever, ona doğru yürüdü. “Anlaman gerekiyor, Zeravenia” dedi sakince. “Sen sadece bu savaşın arasında kalan zavallı bir çocuksun ancak verdiğin zarar çok büyük. Endişelenme. Yakında o çok sevdiğin Alexander ailesi de yanında olacak”
Zera, bütün gücüyle gözlerini açık tutmaya çalıştı. Ancak başarısız oluyordu. Akan kan ile beraber bütün gücü çekilmiş gibiydi. Ne bir koku alabiliyordu ne de Jojen’i hissedebiliyordu. Rüyalarda ölmeye benzemiyordu bu. Tek hissedebildiği soğuktu.
Zera, elini ileri uzattı. Avucunun içindeki yarayı görebiliyordu. Bu yarayı sıradan insanl
