Yakalanmak.
Bir kişiye daha bu odada yakalanmak artık alışkanlık haline geliyordu sanırım. Gözlerim yanımdaki Cihad’a kayınca onun rahatlığı beni asla sakinleştirmiyor aksine geriyordu. Sıcak havadan sebep üzerine giydiği ince tişörtünü bir saatlik uyku için çıkarmış, parlak esmer teni, yüzüstü yatmasıyla gerim gerim gerilmişti. Parmaklarım sızım sızım sızlarken kapının bir kez daha çalınmasıyla Cihad’ın ağzından edepsiz kelimeler çıktı. Uykusunda dudakları açılıp kapanıyor, burun delikleri nefes almasından dolayı genişleyip daralıyordu.
“Abla! Kapıyı neden kilitledin, hımm?” Bir yandan kapının kapalı olmasına sevinirken diğer yandan Cihad’ı dürterek uyanmasını sağlıyordum.
İşaret parmağımı Cihad’ın omzuna bastırdım. Bir an önce kalkması gerekiyordu. Normalde ufak bir çıt sesine uyana
