B Ö L Ü M -XXIII-
“Ya da Cihad Aybars'tan iyi damat mı?” Gülümseyerek sandalyeden kalkıp babamın yanına giderek sarıldım. Başımın üstüne öpücük kondurup göğsüne bastırdı kafamı. “Güzel kızım benim.” Benden ayrılan babamla kenara çekilerek sevgilimin gülen gözlerinin içine baktım. Göz kırptı. Düştüm... Gerçekten kan revan içinde kaldım. Seviyordum. Çok... Seviyordu. Herkesten çok... Ferhat amca ayaklanarak babama sarılırken annemlerde ayaklanıp sarıldılar. Bir nişana gelmiştik ve her şey açığa çıkmıştı. Şimdi bizi konuşuyorduk. Abim oturduğu yerden zorla kalktı. Babama hayretle bakarak Cihad’a doğru yürüdü. “Şu an babamın senin ağzını yüzünü kırması lazımdı ya! Ne oluyor?” Sanki öfkesi yokmuş gibi ikisi de ellerini kaldırıp vurarak birbirlerine sarıldılar. “Çetin babamın beni ne kadar sevdiğ
- Yazar
