B Ö L Ü M -XXII-
Yorgunluğu iliklerime kadar hissettiğim gecenin sabahında kulağıma değen kapı gıcırtısı sesiyle gözlerimi zorlukla birbirinden ayırdım. Çapaklanan gözlerimi parmağımla ovalayarak sildim. Gözlerim açıldığı gibi direkt kapıya baktı. Cihad, üzerinden çıkartmadığı kamuflaj elbisesiyle görevden dönmüştü. Elimi ona doğru uzattım. “Ne zaman geldin?” Elindeki bir demet kırmızı gülle başucuma gelen Cihad'a gülümseyerek bakıp bana yaklaşıp elimi tutmasıyla yataktan destek alarak doğruldum. Eliyle beni hemen durdurdu. “Seni ani hareketler yapmaktan vazgeç diye uyarmamış mıydım karım?” diyerek yatağa oturdu. Gülleri bana uzattığında utanır gibi gülerek elinden aldım. Derin nefes alarak ciddileşti. “Niye beni dinlemiyorsun, güzel karım?” Onu dediği gibi dinlemeyerek gözlerimi
- Yazar
