İnci rüya görmediğinden emin olmak istiyordu. Çok benzeri değildi oydu. O delici bakışlar, o duruş ve saçına düşen birkaç akla beraber daha da artan yakışıklılık. Birkaç saniye duraklayıp birbirlerine baktılar. İnci’nin ağzından gayet teklifsiz bir “Merhaba” çıktı. Tarık bütün rahatlığı ile içeri doğru bir adım atınca İnci de müsaade etti ve içeri girdi.
İnci koltuğu eliyle işaret edince yarım metre mesafeyle koltuğa oturdular. İnci hala şakın ve ifadesiz ona bakıyordu. En sonunda Tarık anlatmaya başladı. İnci ise hiçbir şey söylemeden dinliyordu. Onu çok merak etmişti. Eski iş yerinden arkadaşları Yeliz hanımdan Van’a taşındığını öğrenmişti, internette şöyle bir araştırma yapınca da bir kızı olduğunu hatta onu işe götürerek şöhret olduğunu öğrenmişti. İnci’yi çok özlemişti sadece uzaktan
