O gün İnci yine tüm enerjisizliği ile uyanmıştı. Yeni şube günü idi ve aslında normalde adeta yeni bir işe başlamış gibi giderdi. Ancak son zamanlar gerçekten hiçbir enerjisi kalmamış hiçbir neşesi kalmamış şekilde hayata başlıyordu. Servet ile aralarındaki soğukluk her geçen gün artıyordu. Görünürde hiçbir şey yoktu. Tartışmalar, kavgalar unutuluyor veya sessiz bir şekilde geriye atılıyordu. Günü kurtarsalar da sonraki zamanlarda bu tartışmalar daha da büyümüş olarak onlara dönüyordu.
Daha iki gün önce sırf İnci yatak odasının ışığını açık unuttu diye Servet kıyameti koparmıştı. “Bir şeyi de düzgün yap, içeri gidiyorsun ışığı neden açık unutuyorsun. Biz burada her şeyden kısmaya çalışıyoruz sen gidip daha da masraf açıyorsun.” Bir yandan bağırıyor bir yandan da boş ceplerini gösteriyordu
