Günler geçip gidiyor İnci bir yandan kızını büyütüyor bir yandan az uyumaya alışmaya çalışıyordu. Esin altı ayını bitirmiş yavaş yavaş diş sancıları ile ateşlenmeye başlamıştı. İnci’nin doğum izni bitmişti ama on beş gün daha ücretsiz izin almıştı. Kızının büyüme sancıları, Servet’in yoğun sınav dönemi , izninin bitişi hepsi aynı zamana denk gelince İnci köşeye sıkışmıştı. Halbuki ne kadar da çok istiyordu kızını da koynuna alıp kliniğe koşarak gitmeyi. Oysaki şimdi hiçbir şeye enerjisi yoktu. Bıraksalar yirmi dört saat uyuyabilirdi. Ama annelik mesaisini de ayrı bir seviyordu. Kızının artık onu gördükçe gülen yüzü, büyüdükçe yeşile dönen gözleri kumral saçları ona enerji veriyordu. Kokusunu aldıkça uykusuz gecelerin yorgunluğu geçiyordu.
Servet bir yandan sınav kağıtlarını okuyor, bir ya
