Ertesi gün Servet eve giderken kendini gergin ve heyecanlı hissediyordu. Bu gerginlik kötü bir gerginlik değil yeni bir plan öncesi hissedilen tatlı stres ve heyecandı. Sabahtan akşama kadar hep aklında olan bu düşünce ile bu güzel değişikliğe kendi bile çok mutlu olmuştu. Kim bilir İnci neler hissediyordu. Evet biraz emrivaki ve son dakika idi ama hayattaki tüm gelişmeler zaten böyle olmuyor muydu? İnci de kendisi ile beraber İstanbul’daki işini bırakıp hemen gelmemiş miydi? Herkes biliyordu ki İstanbul’daki kariyer ilerlemesi Van’dakinden hızlı ve güzel olacaktı. Karısı bunun bir kere bile lafını etmemişti. Neyse ki buradaki hayatları görece daha kolaydı. Üstelik az da olsa birikim de yapmışlardı. En azından altı aylığına bile olsa yeni bir ülke tecrübe ederken kafaları rahat olacaktı.
