“Yuları çek!” diye bağıran Ewan kızın ardından atını canhıraş bir şekilde sürüyordu. Charlotte’un kendisini duymadığına emindi zira kız, kesinlikle baygınlık geçirmiş olmalıydı. Gözlerindeki korkuyu hatırlayınca buna emin olan genç adam atını daha da hızlı sürdü. Gergindi ancak kalbinde mevcut bir duygu daha vardı! O da korkuydu.
Süratini arttırıp karısının atına yetiştiğinde uzandı ve yuları sertçe çekti. Charlotte’un atı bu hareketle ansızın durunca genç kız çığlık çığlığa attan fırlayıp bir kar yığınının ortasına yüz üstü gömüldü.
Ewan derhal atından indi. Koşarak karların içine girdi ve beyazlığa gömülmüş olan karısının vücudunu kendine çevirdi. Charlotte’un tüm yüzü, elbisesi bembeyaz bir haldeydi ve kendisi de acıyla inliyordu.
“İyi misin? Konuş Kitty, lanet olsun! Charlotte!”
