asansör otoparkta durduğunda , kolumdan çekiştirerek arabaya bindirdi beni cengiz.
Onu daha önce hiç bu kadar öfkeli görmemiştim, Tamam bu olanlardan sonra koşup boynuma sarılmasını, bana tekrar güvenmesini beklemiyordum ama bu kadar öfke ve şiddet de fazlaydı...
Emniyet kemerimi takıp kendide arabaya bindi.
Bi an kafamı çevirip Cengiz'e baktığımda ağladığını gördüm. kendi kendine birşeyler mırıldanıp Sinirle direksiyona yumruk atıyordu.
Arabayı park ettiğinde Cengizden gözlerimi alıp geldiğimiz yere baktığımda , nefesimin kesildiğini hissettim .
Kız kulesi tam karşımdaydı .
Burası! bu ev , eğer bütün bu olaylar olmasaydı şimdi ikimizin aşk yuvası , çocuklarımızın bahçesinde koşturacağı mabedimiz olacaktı .
O an sanki dünya durdu.
Şimdi ağlama sırası bendeydi , Eve dönüp yürümeye b
