O gece Cengizden ayrılmak çok zor gelmişti bana..Ama gitmeye mecburdum.
Yarın çıkacağım uzun bir yol , evde beni bekleyen bir emanet vardı.
Cengiz'le konuşmuş her şeyi enine boyuna planlamıştık... bir hafta sonra peşimden memlekete gelecek , hep birlikte İstanbul'a karayoluyla dönecektik.
Ben değirmen sırtında ki evin kapısında , liseli ergenler gibi kollarımı sevgilimin boynundan ayırmazken ,
Gülden ve Elif aynı anda Cengiz ! diyerek koştular yanımıza ...
Cengiz yüzünde beni her zaman mest eden o kocaman gülümsemesiyle , bir koluyla Elif'e , diğer koluyla güldene sarılarak
"sizi gidi kaçaklar soracağım size bunların hesabını " dediğinde hepimiz gülmeye başlamıştık.
Ceylin masum masum hepimizin sarıldığı yakışıklı adama bakıyordu ..."Gel buraya" diye çağırdı Cengiz onu , kollarını
