YENİ BİR BAŞLANGIÇ
Gece çökmeye başladığında konağın avlusuna sessizlik hâkimdi. Yalnızca rüzgârın taş duvarlara vururken çıkardığı uğultu duyuluyordu. Sarvan, çardakta oturmuş, sigarasını yakmadan parmaklarının arasında çeviriyordu. Yanına vardığımda yüzünün gölgelere karıştığını gördüm. Yorgun, ama içinde sakladığı bir şeyler vardı. “Böyle sessiz oturman beni korkutuyor,” dedim usulca, yanına otururken. Gözlerini benden saklamadı, ama içindeki fırtına bakışlarından taşacak gibiydi. “Biliyor musun Meryem,” dedi ağır bir sesle, “düşman dışarıda değil artık. Dışarıdakiyle savaşır, üstesinden gelirsin. Ama içeridekini… içeridekini temizlemek daha zor.” Kaşlarımı çattım. “İçeridekinden kastın kim Sarvan?” Sigarayı avucunda ezdi, masanın üzerine bıraktı. “Konağın içinde hâlâ Azad’a göz kırpanlar var. Onu zay
- Yazar
