Bakışlarım ikisi arasında gidip gelirken Ares sakin bir şekilde Arel'e bakıyordu. Arel ise oldukça sinirli görünüyordu, Kaan'a karşı çıktığında bile bu kadar öfkeli değildi. Birazdan bir kılıç çıkartıp umarım Ares'i düelloya davet etmezdi. İzlemeyi gerçekten isterdim yanlış anlaşılmasın, sorun şu ki ortaçağ da bunun anlamının 'ölene kadar savaş' olması sorun çıkarıyordu. İşin içine kılıçlar girerse birisi ölürdü. Teknik olarak ikisi de ölümsüz olduğu için sonsuza dek bir çarpışma izlerdik sanırım. Sonunda devreleri yakan beynime bir selam verip birbirinden gözünü ayırmayan ikilinin arasına girdim, küçük bir tebessümle.
"İkinizle de bir anlaşma yapalım. Ben kime soru soruyorsam o cevap versin. Neden oturmuyoruz?"
Sözlerimden sonra Arel bakışlarını bana çevirdi ve sinirli ifadesi dağıldı.
