Binnaz o sabah boyunca hiç başını kaldırmadan çalıştı. Ne yaşlı kadının fısıltıları ne de siyah ceketli adamın bakışları aklından çıkıyordu. Sebzeleri doğrarken, elleri titreyip küçük bir kesik aldı. Parmağından akan kanı görünce içi ürperdi. Tezgâhın taş yüzeyine damlayan kırmızı damlalar ona gece gördüğü rüyayı hatırlattı. Yutkundu, hemen parmağını sardı, ama zihninde aynı cümle yankılandı:
“Bu konaktan çıkanın kaderi, girdiği gün yazılır.”
Öğleye doğru mutfakta iş bölüşülürken, onu konaktaki hizmetlilerin yemeklerini taşımaya gönderdiler. Tepsiyi iki eliyle kavradı, uzun taş koridorlara adım attı. Koridorlarda ağır bir koku vardı: rutubet, tütün, eski taşların nemi… Duvarlarda kocaman halılar, üzerlerinde garip işlemeler, simgeler… Çoğunu anlamadı ama bakmaya bile korktu.
Kapılardan
