Milyarder Kocam

Bölüm 2 Benimsin!

Annemin dediklerine inanamıyordum.Nasıl babamı götürmüşlerdi?Bir de üstüne üstlük babamın hırsızlık yapmış olması?Bu beni hiç inandırmıyordu.Herhalde hepsi beraber ailecek bana komik bir eşek şakası yapmak istiyorlardı.Gerisi çok mantıksızdı.

"Dalga mı geçiyorsun,anne?Ne hırsızlığı?Sen neyden bahsettiğiniz farkında mısın?Ağzından çıkanı kulağın duyuyor mu senin!" dedim telaşlı bir şekilde.

Çok korkmuştum.Kahverengi gözlerimden bir damla yaş akmıştı.Babamdan asla beklemediğim bir hareketti bu.

Annem ise

"Kızım,ben sana bir kere dedim.Babanı götürdüler.Onu kurtarmamız lazım!Bir şekilde babanı kurtarmalıyız!"

"Ben ne yapabilirim,anne?O adamdan babam hırsızlık yaptıysa,kesin çok zengindir."

"Kızım,galiba bu adam çok zengin.O bir...Milyarder olmalı."

"Tamam,anne.İşten izin alıp geliyorum!"

İşten zorlukla izin aldım ve eve gittim.Annem ağlıyordu,kız kardeşim ağlıyordu.Yapacak bir şey yoktu.Babam kendisi yangına körükle sürüklemişti.

Mehmet

Gözlerimi açtığımda,karşımda birisi duruyordu.Üzerinde en pahalı markanın takımı vardı.Kokusu ise,en pahalı markanın parfümü gibi kokuyordu.Muhtemelen de öyleydi zaten.

Uyandığımı fark ettiği an bana baktı.

"Bunu neden yaptın?"

"Bir şey yapmadım,efendim."

"Bunu...neden yaptın,dedim!"

Birden sıçradım.Diyecek bir şeyim olmamıştı.Açıkça durumumuz yerinde değildi ve bunu gururlu gururlu açıklayamazdım.

"Bunun sebebinin ben olduğumu nereden biliyorsunuz,bir kanıtınız var mı!"

Adam ise bana küstahça sırıttı.Kesin bir kanıtları vardı.

Yanındaki adamlara kaş göz işaretleri yaptı ve adamlar kafasını salladı.Daha sonra bana bir video gösterdiler.Bu video gerçekten de her şeyi gösteriyordu.

Adam ise sırıttı.

"Duyduğuma göre bir kızın varmış"

"E-evet efendim."

Bunun üzerine Berke sırıtır.

"Sana aylık para ödeyeceğim,ama bir karşılığı var,kızın benim olacak,onunla evleneceğim."

"Efendim siz bunu nereden biliyorsunuz?"

"Hah,senin bu karın,seni affetmemi söyledi,işe giden bir kızınız olduğunu bunu öğrenirse kahrolacağını falan söyledi.

"Efendim, ne olur kızımı almayın,affedin beni.Ne isterseniz yaparım.Bizim dururumumuz yerinde değil,kızlarıma bakmak,karımla geçimimi sağlamak zorundayım.Ne olur,affedin beni."

"Seni affedeceğimi mi zannediyorsun?Ben asla kimseyi affetmem.Ya kızını bana verirsin ya da sana güzel bir işkence yaşatıp ardından seni hapisle tanıştırırım!"

"B-ben efendim kızımı size veremem,ne olursa olsun."

"Vermeyeceksin,ha?"

Adamlar üzerime gelmeye başladı ellerinde ateşle yanan bir sopa vardı.O sopa tenime değdiği an inledim.

"Ah!Tamam efendim vereceğim."

Adam bana yeniden sırıttı.

"Bu güzel,kızını alana kadar buradasın.Kızın benim olduğunda,serbestsin.Bu paraların daha da fazlasını alırsın."

Şeyma

İşten eve doğru gitmeye başladım.Koşarak gidiyordum çünkü ev çok uzaktı.Daha sonra bir adam geldi ve kolumu tuttu.

"Ne yapıyorsunuz siz?Kafanız iyi mi sizin?Bırakın kolumu."

Ama ben ne kadar itiraz edersem edeyim adam benim kolumu bırakmıyordu.

Gücüm yetseydi adamı yerden yere vuracaktım ama engel olamamıştım.

"Hanımefendi lütfen bize zorluk çıkarmayın ve arabaya binin."

"Neden binecekmişim?Bana tanımadığım bir kişinin arabasına sebepsiz yere binmem için bir neden söyleyin!"

Ama yok,adamlar bir cevap veriyor,bir vermiyordu.Bu durum beni sinir etmişti.

Bir evin önünde durduk.Ev dediğime bakmayın bu sıradan bir ev değildi.Şahşalı,son derecede lüks bir evdi.Neden burada durduğumuza ve neden bu tanımadığım adamların beni buraya getirmesine anlam verememiştim.Daha sonra inmemi istediler.Araban indim ve benim kolumdan tutmuş,eve doğru sürüklediler.Evin içinde beni bir odaya götürdüklerde babamı gördüm.Elleri bağlıydı.Bu görüntü karşısında kahrolmuştum.

"Baba!"

Daha sonra bir adam önüme çıktı.

"Bu adamı çözün,eve gitsin” dedi.

Daha sonra tanımadığım bu adam babama bir şeyler fısıldadı.Ama ben duyamadım.

"Eğer bunu polise söylemeye kalkarsan,sen de yanarsın,Mehmet Öztürk.Karar senin."

Babam evden gitti ve de bana hiçbir şey söylemeden...

Adam beni kolumdan tutup bir odaya götürdü.Korkmuştum.

Beni odaya götürdüğü gibi çift kişilik bir yatağın üstüne attı.

"Artık benim himayem altındasın,sen bundan sonra benimsin."

Bana iddialı sözlerde bulunması beni sinirlendirdi.

"Benden ne istiyorsun?Söyle bana!"

"Biz babanla bir anlaşma yaptık.Yaptığı cezayı bana seninle ödeyecek."

"Ne saçmalıyorsun?Benim suçum ne?"

"Hayır,artık benimsin.Aileni unut."

"Hayır,gideceğim."

Tam gidecektim ki beni kolumdan tuttu.

"Eğer gidersen bunun sonucunu baban öder!"

Bunları duyunca geri çekildim.Başka çarem yoktu.

"Himayen altındayım derken?Sen..."

Hafifçe çenemi okşadı ve bana baktı.

"Yani...benimle kalacaksın demek.Karım olacaksın demek."

"Hayır,seninle evlenmeyeceğim!"

"Emin misin?"

Yavaşça bel kıvrımlarımı okşamaya başladı.Kendimi tuhaf hissedince onu kendimden çekmeye çalıştım ama o beni bırakmadı.

"Benden kaçamazsın.Adın ne senin bakalım?"

"Sanane!"

"Beni sinirlendirme.Yoksa babanın başı belaya girer."

"Neden sürekli beni babamla tehdit ediyorsun?Zayıf noktam olduğu için mi?"

"Saçmalamayı kes,adın ne dedim sana!"

"Ş-Şeyma!Rahatladın mı,şimdi!"

Bana sırıttı.

"Ben de Berke Demir.Çok yakında seni onunla tanıştıracağım."

...