Dudakların Ucunda

2.Bölüm

Mekanın önüne geldiğimizde aracı valeye verip içeri girdik. Etrafa bakış atmamla Korkut'u görmem bir olmuştu. Elini kaldırıp selam berirken ben de karşıladım selamını. "Orada hadi." diyerek Eda'ya, bar tezgahına doğru sürğkledim.

İki elini dayarak baktı bize. "Hoş geldiniz kızlar."

"Hoş bulduk," dedim tabureye ıtururken. "Bu arkadaşım Eda. Aynı bölümdeyiz." Çantamı koydum mermere. "Eda bu da Korkut. Bugün tanıştık diyebilirim. Mimarlık öğrencisi. Aynı zamanda bizim şirkette staj yapıyor."

Eda tek kaşını kaldırdı. "Öyle mi?"

Korkut elini uzattı. "Memnun oldum Eda," Eda elini sıktı. "Ve evet. Yani Miralilerle çalışmak harika. Umarım stajdan sonra da kalırım." Şu an içten istediği belliydi ileride nefret edeceğinden bihaber.

"Umarım." dedim gülümseyerek.

"E bize ne ısmarlıyorsun barmen?"

"Espresso martini?"

"Olur." dedik iki ağızdan. Aslında margarita severdim ama bu gecelik değişiklik yapsam iyi olacaktı.

Korkut bize ayarladığı lobiye içkilerimizi getirirken Eda ile etrafı izliyorduk. Daha doğrusu ben şimdiden sıkıldığım için telefonumu elime almıştım. Eda ise müziğin değişmesi ile sahneye çıkarken kıvırta kıvırta dans etmeye başladı. Gülerek onu izlerken çok geçmeden Korkut yanıma oturmuştu. "Nasıl keyifler?"

"Eh sıkıldım biraz."

"Ciddi olamazsın. Herkes nasıl akıyor baksana."

Kulağına eğildim. "Pek benlik değil de." Müziğin gürültüsünden zor duyuyorduk birbirimizi.

"Sen eğlenmeyi bilmiyorsun." Elimden tutup kaldırdı beni. "Gel benimle."

"Ne? Nereye?" derken beni piste çekip dansa soktu. Bir itip bir çekerken ona ayak uydurmaya çalışıyordum. Pistte sadece ikimiz kalmıştık ki bunu nefes nefes dakikalar sonunda müzik bittiğinde anlamıştım.

Alkış tufanı koparken, "Ne cevherler varmış sen de ya." dedim Korkut'a bakarak. Işıklar üzerimizden geçip gidiyordu. "Sen de fena sayılmazmışsın be Yeşim." Güldüm.

Lobiye döndüğümüzde kalabalıklaşmıştık. Gelenler Korkut'un arkadaşları olmalıydı. "Gençler sizi yeni kızlarla tanıştırayım."

Dört kişi vardı, Korkut'la beraber beş kişilik gruplardı. "Ben Fulya." dedi sevecen tatlı kısa siyah saçlı kızdı. Zayıftı. Straplez elbise giymişti. "Selam Yeşim ben de."

"Eda ben."

Sonra hemen onun yanında kıvırcık bir çocuk vardı, desenli salaş bir gömlek giymişti kısa kollu. "Oğuzhan ben de."

"Kısaca sen ona yavşak de." dedi Fulya araya kayarken.

"Sana da götoş desinler mi Fuli?" Fuli içeceğini yudumlarken omuz silkti. Gülümsedim. "Memnun oldum Oğuzhan."

Sonra peşinden Derya ve Faray ile tanışmıştık. Sevgili olduklarını düşünsek de kuzenlermiş. Derya soğuk bir kıza benziyordu Faray ise daha ılımlı.

Sohbet koyulaşırken Eda foto çekilmek için müsaade istedi ve toplu çekinip story attı tabii ekleşmeyi de unutmamıştık. Hemen kaynaşmayı beklemiyordum ki onlar tarafından bunun normal olduğunu anlamıştım. Hele Oğuzhan o kadar komik bir çocuktu ki Fulya her seferinde onu bozuyordu Faray da altta kalmıyordu. Zorbalık hakimdi ve bu halleri hoşuma gitmişti nedense.

"Abicim hoca intihal yapmayın dedi gitmiş bu salak chat-gpt'ye yazdırtmış sayesinde kırk aldım canım benim ya."

"Senin gibi Fenerbahçe - Galatasaray derbisi kaç kaç biter diye kavha etmiyorum olmayan insanla hani?"

"Hah dandik bir yapay zeka nereden bilsin derbiti merbiyi tabii ki ölümüne Galatasaray!"

"Kanaryaları hafife alma canım," deyip Fulya üstüne yürüdüğünde Faray sırıtarak gülüyordu. Korkut bana eğildi. "Sen hangi takımlısın?"

"Takım tutmam aslında ama Beşiktaş'ın maçlarını izlerim arada."

"Oo siyah beyaz kartalız diyorsun."

"Yani," İçeceğimi yudumladım. "Sen?"

"Sence?"

Durdum düşündüm suratına bakarak. "Galatasaray."

"Bingo."

"Fenerbahçe vibe vermiyorsun hiç." diye itiraf ettiğimde tek kaşını kaldırdı. "Allah allah." dedim gülüşürken, o sırada Derya'nın radarına takılmış gibi kafamı çevirirken hızla gözlerini bizden çekti. Yerimde kıpırdandım. Bir sorun mu vardı neden öyle bakmıştı?

Gece akmaya devam ederken ne kadar içmiş dans etmiş sohbete dalmışssak çıkış saati yakalşıyordı. Herkes birbirini eve bırakmayı teklif ederken Eda ile benim ayakta duracak halimiz yoktu. "Aslında..." dedim çantamı tutarak. "Taksiyle giderdik biz." Hıçkırdım. "Ay çok özir dilerim." Çocuğun üatüne kussaydın Yeşim!

Korkut gülümsedi. "İçmeseydin o kadar keşke."

"Ne bileyim ya..." İçkiden içkiye koşunca da midemi bozacaktım kesin az kalmıştı.

"Ben bırakayım sizi." dedi peşinden biz Eda'la bakılırken Derya birden Korkut'un koluan girdi. "Bizi de atarsın değil mi canım?" Ben anlamsız yakınlaşmayı izlerken gözlerim bayık bayık bakıyordu. Korkut geri çekildi. "Sizi Faray bırakacak ya Derya." Bana döndü. "Gidelim mi?"

Olur dercesine başımı sallarken döndük diğerlerine selam verip bardan çıktık. Korkut hemen köşeye park etmişti. Eda benden önce varıp arkaya oturdu. "Uzanırım ben canım sen öne geç." dediğinde ona kötü kötü baktım. Öpücük attı.

Dua et ayakta duracak halim yok yoksa yakmıştım seni Eda!

Öne binerken yola koyulduk. Kafam yerinde depildi. Bayıldı bayılacaktım. Her sarsıntıda kusacak givi olsam da kendimi tutuyordum. İlk Eda'yı bırakmıştık çünkü sızmıştı. Uyandırmak zor olur diye Korkut onu eve bırakırken bana döndğ. "Arabasını getiriler butaya. Söylersin."

"Sağ ol valla sen de olmasan."

"Bir şey yapmadım ki." deyip yine yola koyulduğumuzda yaklaşık yirmi dakikanın ardından benim evdeydik. Güvenlik izin verdiğinden kapıya kadar bırakmıştı. Kırmızı dijital saate bakarken saat gecenin ikisine geliyordu. "Harika bir geceydi sağ ol Korkut."

"Ne demek." Durdu. "Yarın okulda görüşüe miyiz!"

"Dersim yok yarın."

"Hadi ya," Ensesini kaşıdı. "Dışarıda buluşuruz? Bir kahve ısmarlarım sana. Gem bahsettipin film vizyondaysa seyrederiz." Bu ne hız yipidim yavaş.

"Bilemiyorum yarına sağ çıkarsam..." deidğinde güldü.

"İyi geceler." dedim. "İyi geceler." dedi.

Tökezleyerek arabadan inerken atıldı. "İyi misin yardım edeyim mi eve kadar?"

Yüzümü burulturdum. "Yok. Hemen şurası zaten." dedim çaprazı işaret ederek. Gerçekten ayakta zor duruyordum. Kapıyı kapatıp elimi sallarken beyaz farlar yandı ve uzaklaşarak sştenin çıkışına gitti.

Arkamı dönerek tözkeleyeçç tökezleye yürürken çamtamdam anahatek bulmaya öalışıyordum. İnşallah almışımdır.

Kapı birden açıldığında sarsılarak bir besene çarptım. Bu koku... Onun kokusu.

Başımı kaldırıp onun gözleriyle bütünelştiğimde gözlerinin içine daldım. O da beni izlşyor gıkı çıkmıyordu. "Efran..."

Kolları bedenimi sıkıca sararken kokusunu daha çok içime çekmek istercesine ona yapıştım kalmıştım. Gözlerimizi ayıramıyorduk birbirimizden. "Bu kadar içecek ne vardı... Yeşim?" Adımı söyledi adımı söyledi.

Sarhoşluğumla gülümsedim. "Sen benim adımı söyler miydin ya... Yeşim. Hani adım yasaktı aenin dudaklarına? Hani çıkmazdı ağzından?" Burnundan soludu. Neye sinirlendilinş anlamasam da beni şçerş çekip kapıyı kapattı. Karanlıkta başbaşaydık şimdi. "Neredeydin?!"

Kaşlarımı çattım. Ne kadar başarılıydım bilinmezdi. "Sana ne!" Gözlerinden ateş çıkıyordu.

"Bana ne ha? Bana ne!" Birden bemi kucakladı. "Göstereceğim ben sana bana neyi." Merdivenlerden çıkarken sırtına vuruyordum. "Efran napıyorsun Efran bırak beni Efran!"

"Bağırma milleti toplayacaksın başımıza."

"Toplansınlar Efran. Başının etini yesinler hatta."

Ofladı. "Yeşim... Sarhoşluğun da hiç çekilmiyor be kızım."

Benim odama girdiğimizde beni yatağa atarak daha doğrusu dırlatır gibi bırakarak kapıyı kilştledi. Şaşkınlıkla ne yaptığına bakarken kaşlarım çatıktk halen. "Ne yapıyorsun sen ya?!" Tepemde dikilerek dik dik baktı.

"Soyun."

"Pardon?"

"Nesini anlamadın Yeşim? Soyun!"

"Bana dokunmazsın!" dedim sinirlenerek.

"Sana dokunmak isteyen kim?!" Üzerime yürüdü. "Bunlarla yatamazsın. Rahatsız eder seni."

"Ay nasıl düşüncelisin ağlayacağım şimdi... Seni bilmesem..."

"Ayakkabılarını da çıkar." Sızlanarak eğilmeye çalışsam da başarılı olamamıştım. O ise yavaşlıpıma tahammül edmeeyerek çömeldi. Söker gibi çıkarıp halıya atarken sıra kıyafetlerime geldi ama ben duracak takatim kalmadığı için geri yattım. "Yeşim..."

"Başım ağrıyor," yan dönerek cenin pozisyonunu aldım yastığıma sarılarak. "Uyumak istiyorum." Uykunun kolları beni kendşne çekerken arkamda bir sıcaklık hissetmiştim ardından karnımda da. Efran bana sarılıyordu.