Efe'nin evin önünde korna çalmasıyla babamın yanağına bir öpücük kondurup mutfaktan çıktım.
"Mila, bir dakika."
"Evet baba?" Ayakkabımın tekini giymişken doğruldum ve babama baktım.
"Bu yanında bulunsun." dedi belinden silahını çıkarıp.
"Yok artık baba! Bu ne ya?"
"Tedbir sadece, balım."
"Baba yanımda Efe var zaten, tedbire ne gerek var?" Hafifçe boğazını temizledi.
"Efe'ye karşı tedbir." Gözlerim kocaman açıldı.
"Baba... Efe hala aynı Efe. Hani, senin manevi oğlun olan çocuk. Bana zarar verecek en son kişi bile değil o." Silahı beline sokarken elini ensesine attı ve hafifçe kaşıdı.
Böyle yapınca yirmi sene önce çekildiği bir fotoğraf geldi aklıma. Aynı pozu vermişti. Gülümsedim.
Tek değişiklik yüzüne eklenen birkaç izdi.
Yakışıklı babam benim.
Ama konumuz bu değil. A
