KAĞAN
“Attın mı adresi?”
Bakışlarım Neslihan’a döndüğünde kaşlarım otomatik olarak çatıldı. İki günde iki yıllık ömrümü yemişti yeminle. Neden bu kadar çok soru sormak zorunda hissediyordu ki kendini?
“Sen hala burada mısın? Gitsene kızım!”
Suratını buruşturdu. Sanki günlerdir ben onu değil de, o beni çekiyormuş gibi bıkkın bir ifadeyle gözlerini üstümde gezdirdi.
Allah Neslihan'ı alana sabır versindi.
“Bir daha işin düştüğünde beni arama! Kendine yeni bir iç mimar bul olur mu? Bıktım senden. Madem her halta karışacaktın, beni niye tuttun?”
“Çünkü Gökçe'yi tanıyan, neyi seveceğini bilen benim, sen değilsin.” Bunun yeterli bir açıklama olması gerekiyordu. İnsan olana yeterdi de ama Neslihan yetinmeyi bilmeyen dengesizin tekiydi.
“Kadın olan da benim. Bir kadın gözüyle neyin göze hi
