GÖKÇE
Zaman kaçıyor ben kovalıyor gibi hissediyordum. Restoranın açılışı için üç haftadır bir o yana bir bu yana koşturuyordum. Çalıştığım restorandan ayrılmış, restoranı Kağan'a söz verdiğim gibi en kısa zamanda açmak için kolları sıvamıştım.
Kovalamam bitmiyordu resmen. Bir ara da Kağan'ı kovalamıştım. Kovaladığım kişiyi çoktan elde etmiştim ve sıra Michelin yıldızındaydı.
Bir sürü iş vardı. O kadar çok iş vardı ki acaba acele etmekle hata mı ediyorum diye düşüncelere kapılıyor, ardından Kağan'ın, kanatlının ve boynuzlunun motivasyon dolu sözleriyle yeniden kendime geliyordum.
Üç haftadır restoranın başından ayrılmamıştım. Okul günleri hariç, sabahın köründen gece yarılarına kadar mekanda çalışıyor, her detayın üzerinde duruyordum. Tavan lambalarından menü tasarımına, mutfak düzen
