Gün boyunca yataktan inmedi. Sibel dün yaşananlardan sonra suçluluk ve utanç duyuyordu. Kartal’la bu kadar yakın olmak, onun kendisine dokunması ve bunun karşılığında haz aldığını hatırladıkça canı sıkılıyordu. Ama hepsinden ötesi şu an yuvasındaki sızıydı; adamın ellerini yine orada olsun istiyordu. Asıl canını sıkan da buydu işte. Hiç yaşamadığı, bilmediği bir anı yaşamıştı. Karnı heyecandan guruldadı, kalbi yine dehşetle atmaya başladı.
“Hadi çık artık şu odadan.”
“Sen çıkarsan çıkarım odadan.”
Kartal güldü, kapının kulpunu indirdi. “Sibel Hanım, gelin de kahvaltınızı yapın.” Kızın kıpırdamadığını görünce merakla yanına gitti. Utandığını görebiliyordu. Nazikçe elini tutup yataktan kaldırdı onu, yeşillerini öptü. “Sen benim için özelsin Sibel, diğer kadınlardan farklısın. Aklına ne ge
