Demir adamlı pasta mutfağa gelirken Tuğçe'yi dürtüp "Uzaylı görmüş gibi bakma da biraz gülümse." dedim, ağzını yirtarcasjna açıp gülümsemesine bakıp kahkaha atarken. Ne var yahu? Mis gibi siyah pasta işte. Yola dökülen ziftlerden yaptırdık canısı. afiyet bal şeker olsun.
"Oldu mu?"
"Pelin bakıyor. Kes sesini." dediğimde, Pelin bize doğru yürüyordu. Aha. Güzel mi diye soracaktı. Ve en büyük sorunumuz şuydu ki, Tuğçe asla yalan söyleyemezdi. Yani, yanmıştık. Hem de çıra gibi.
"Ben buna güzel diyemem." dediğinde ona doğru dönüp, gözlerimi kocaman açtım.
"Seni gebertirim."
Ama, diyecek olmuştu ki, Pelin yanımıza ulaşıp "Pastam nasıl?" diye sormuştu bile.
Ben "Çok güzel." dediğimde Tuğçe'ye dönmüştü Pelin.
"Sen bir şey söylemeyecek misin?"
Zorla gülümsemeye devam ederken "Çok güzel."
