Herkesin bir sona ihtiyacı vardır,
Yeniden başlamak için...
“Ee sonra?” diyen meraklı Pelin’e bakıp gülümsedim. Aynı isminin sahibine benziyordu zeytinimin gözleri. “Öldüler mi yani?”
“Onlar o gün kendilerini değil, geçmişlerini bıraktılar boşluğa. Kübra kötü anlarını bıraktı. Semih ise Kübra’dan ayrı kaldığı yıllarda çektiği acıları.”
“Peki ya sonra? Şimdi mutlular mı?”
“Her şeyi merak eden bir kızları olmasa çok daha mutlu olurlardı bence.” diye homurdanıp bana sarılarak yanıma oturdu Semih. “Uyusana kızım artık ya.”
“Aman be. Can amcam olsa anlatırdı, ne çabuk sıkılıyorsun sen de.” deyip Semih’e küserek yorganı kafasına çeken Pelin’e bakıp güldüm. Can en favori amcasıydı kendilerinin. E benim de her saniye bir dediğimi iki etmeyen bir amcam olsa ben de severdim.
“Kız beş yaşında
