DİCLE
Ahırda Gece’nin tüylerini tarken düşünüyordum. Hamilelik olayını daha ne kadar sürdürecektim. Gülistan bana sahte bir göbek yapmaya devam ediyordu. Önümüzde ki hafta onu takmam gerekecekti.
Bu işten nasıl kurtulacağım diyerek düşünüyordum. Ahırın kapısı açıktı. Geceyi bırakıp biraz hava almak için dışarı çıktım.
O sırada karşıdan dört nala beyaz atıyla Mirbey geliyordu. At durmadan önce üzerinden atladı. Yeni işe aldığımız genç seyis atın yukarından tuttu.
Mirbey öfkeyle üzerime doğru yürüdü. O geldikçe bende arkaya doğru gittim. ‘Bana Halis’in neden yolunu kestiğini söylemedin?’ diyerek resmen kükredi.
‘Mirbey, ben.. ben..’ diye sayıklarken. ‘Sana ne dedi? Bana hemen söyle’ dedi. Öyle öfkeliydi ki ateş püsküren bir ejderha gibiydi.
‘Bana şey dedi’ dedim. Bunu nasıl söyle
