UYARI: hassasiyet içerikli bölüm!
DİCLE
Hakanın kardeşi Ozanın sırtıma vurmasıyla kemiklerim kırılıyor sandım. Sırtımdan kan damladığını hissediyordum.
İlk darbede acı için çığlık atmak istemedim. Ona yalvarmayacaktım. Ondan af dilemeyecektim. Acıyla dudağımı ısırdım ve kanattım.
Gözlerimden yaşlar akmaya başladı. Bileğimde ki ipten tutup çekmeye çalıştım. Tek darbe bile aşırı acı vericiydi.
Mirbey bana asla bu kadar kötü davranmamıştı. Bana bunu yapmamıştı.
Her ne kadar acıya alışsamda bu başka bir boyuttaydı.
Hakan Ozanın karşısına geçti. ‘Kadına zarar veriyorsun. Yapma. Bu bizim işimiz değil. Bizim düşmanımız Mirbey’ dedi.
Ozan abisini dinlemedi. Hakanı yolundan itti.
‘Mirbey değerli itaatkarını bu halde gördüğünde ne olacak dersin. Bu kadının derisini yüzüne kadar durm
