DİCLE
Arkama geri dönüp baktım. Ama beklediğim kişi yoktu. Belli ki gelemeyecekti. Umut etmek boşundaydı.
Umutsuzlukla anons edilen uçağın kapısına doğru yürüdüm. Hostes biletleri kontrol ederek uçağın içine alıyordu. Sıraya girdim. Sıra bana geldiğinde biletimi uzattım.
‘Dicle’ diyerek bağıran birini duydum. Arkamı dönmeye fırsat bulamadan biri kolumdan tutup beni çekti. Kafamı kaldırmadan önce kim olduğunu biliyordum.
Mirbey..
Kafamı kaldırıp ona baktım. Öyle sinirliydi ki, gözlerinden ateş çıkıyordu. ‘Bu yaptığının mantıklı bir açıklaması olsa iyi olur. Yoksa sana iliklerine kadar işleyecek bir ceza vereceğim’ dedi.
Öyle öfkeliydi ki çenesini sıkıyordu. ‘Ben.. hiç gelmemeliydim dedim’ diyerek bir şeyler geveledim. Sorma ‘Sende daha önce çiftliğe dön demiştin’ dedim. Bu sözünü
