Hazırlandıktan sonra aşağı inmiştim. Yine erken uyanmıştım.
Dün gece erkenden uyumuştum. Asaf da ben uyuduktan sonra gelmiş olmalıydı. Ya da hiç gelmemişti ama bir şekilde onu hiç görmemiştim dünden beri.
"Günaydın."
"Günaydın Alya."
Bizimkiler yine mutfakta harıl harıl çalışıyordu. "Yardım edecek bir şey var mı?"
"Hayır kızım, her şey hazır zaten."
"Anladım." yine de belki bir şeyler yapabilirim umuduyla mutfağa bakınırken konuştum. "Asaf'ı gördünüz mü?"
Nursema abla elindeki işi bırakıp konuştu. "Sabah onu dışarı çıkarken görmüştüm. Neden burada olmadığını merak ediyorsan o hiçbir zaman kahvaltılara katılmaz zaten."
"Belli, artık işleri ne kadar önemliyse gidiyor erkenden." Ya da ikinci ihtimal. Gece hiç gelmemişti odaya. Belki de Sıla'nın yanındaydı...
"Nursema abla?"
"Efe
