Yüzüme değen rahatsız edici bir şeyle uyandım. Elimle ne kadar savuşturursam savuşturayım, bir süre sonra tekrar dokunuyor ve tutunmak istediğim rüyamdan koparıyordu beni. Urla'daki o güzel gizli kanyonun bitimindeki şelalenin kenarında oturmuş, üç yeğenimi de yanıma almış şen kahkahalar atıyordum. Hare; "İnanmıyorum hala hani bu kız olacaktı bizim gibi? Biz erkek kuzen istemiyoruz ki." derken; Sare; "Kendi adına konuş lütfen. Bana göre erkek olmasının hiçbir sakıncası yok." diyordu. Bütün bu süre boyunca sessiz kalan Ela'ya gözlerim kayınca onun çokça düşünceli ve ortamdaki muhabbetten oldukça uzak olduğunu fark ediyordum. Dayanamayıp ne düşündüğünü sorduğumda ise, oldukça belirgin olan karnımdan gözlerini ayırmadan; "Sanırım annemin de karnında bir tane bebek var. Babama nasıl söyleyeceğ
